Confuzzled

Als je deze review leest, is de kans groot dat je uit verscheidene bronnen al veel hebt vernomen over Half Life 2. Ik zal dan ook niet gaan uitwijden over hoe lang er op deze game is gewacht, hoe gespannen de verwachtingen waren en wat de achtergrond is van de game. Ook weet je waarschijnlijk al dat Half Life 2 door vrijwel iedereen als een erg goede game beschouwd wordt. In plaats van al deze informatie uitgebreid te herhalen ga ik liever meteen to the point: Half Life 2 is the bomb, en zeker het kopen waard. Echter: hoe perfect is de game nou eigenlijk? Of zijn er toch punten die het verbeteren waard zijn?

Er zijn heel wat jaren verstreken sinds het einde van de eerste Half Life. Gordon Freeman (de hoofdpersoon uit de serie) is levend uit het Black Mesa laboratorium gekomen, na een catastrofaal experiment, waarbij een poort naar een andere dimensie, Xen genaamd, ontstond, die het complex langzaam overspoelde met allerlei vreemde, gevaarlijke wezens. De G-Man (de man in het pak die je in deel 1 steeds een stapje voor was) is Gordon’s nieuwe werkgever. Hij is het dan ook die je ingeleide doet in de wereld van Half Life 2. Smell the ashes, Mr. Freeman…

Je wordt wakker in een trein die op het punt staat aan te komen op het station van City 17, een stad in het huidige oostblok. Meteen bij het uitstappen merk je dat de wereld erg veranderd is. Op een oversized videoscherm spreekt een baardige figuur de inwoners van de stad toe. Ook lopen er overal vreemde, gasmaskers dragende bewakers rond die een haast fascistische terreur uitoefenen op de burgers. Uit de preek van baardmans valt op te maken dat de “benefactors” (wie dit dan ook mogen zijn) van de mensheid het menselijk voortplantingsvermogen hebben uitgeschakeld, en dat zij de mensheid naar een nieuw evolutionair niveau willen helpen. Eveneens wordt het ooit erg knusse oosteuropese stadje ontsierd door bewakingspoorten, vliegende camera’s die om de haverklap foto’s van je maken, en een gigantische toren die tot ver boven de wolken uit het centrum van de stad steekt. Net als de fascisten je willen afvoeren naar de gevangenis grijpt Barney Calhoun (die je misschien nog wel kent van de Half Life uitbreiding Blue Shift) in, en begint de aktie. Van hieruit belandt Gordon van de ene situatie in de andere, iedereen lijkt namelijk van hem te verwachten dat hij al hun problemen opknapt. Arme man…

Velen hadden verwacht dat het 2e deel uit de Half Life serie een aantal zaken duidelijk zou maken. Wie is de G-Man bijvoorbeeld? Wat is het doel van de invasie uit Xen geweest, en welke rol speelt Gordon hier zelf in? In plaats van deze vragen te beantwoorden roept deel 2 alleen maar meer vragen op. De oorsprong van de Combine (de gemaskerde troepen van het fascistische regime dat op je jaagt) is bijvoorbeeld gedurende het hele spel een groot mysterie. Wat er zich precies tussen de twee delen heeft afgespeeld blijft onduidelijk, net als de rol van de G-Man en Gordon zelf. Ik, en naar de reacties op de fora te oordelen vele gamers met mij, vonden dit een teleurstelling. Hoewel je af en toe kleine flarden van de waarheid kan ontdekken op rondslingerende kranten en advertenties door het spel, ga je je op een gegeven moment toch afvragen waar het verhaal van Half Life 2 blijft. Het is natuurlijk leuk als er een aantal dingen onduidelijk blijven, maar hier is Valve in mijn ogen gewoon een stap te ver in gegaan.